Free Orbit – Free Jazz Goes Underground is een dubbelalbum uitgebracht in het genre jazzrock, met duidelijke invloeden uit rock, jazz, pop en soul. De muziek weerspiegelt een periode van maatschappelijke verandering, waarbij muzikaal experiment en het streven naar vrijheid en sociale vooruitgang centraal staan. De band slaagt erin om een eigen geluid te creëren, geïnspireerd door groepen als
Chicago en
Blood, Sweat & Tears, maar altijd herkenbaar door het karakteristieke koperwerk onder leiding van trombonist Peter Herbolzheimer en de zang van Udo Lindenberg.
De productie bestaat uit twee LP’s en biedt de luisteraar een breed palet aan stijlen waarin energetische ritmes afgewisseld worden met melodieuze, soms soulvolle arrangementen. In tegenstelling tot wat de albumtitel doet vermoeden, wordt vrije jazz slechts sporadisch in haar puurste vorm ingezet. Op het merendeel van het album zijn jazz en rock op een toegankelijke manier met elkaar verweven, waarbij het slotstuk 'Flying Windmill' opvalt door meer experimentele improvisatie van de blazers en een uitgesproken drumsolo. Het geheel wordt gekenmerkt door een krachtige en geëngageerde benadering, passend bij de tijdsgeest waarin het album tot stand kwam.
Enkele tracks die op het album staan en het karakter ervan illustreren zijn 'Never Felt So Free... Amsterdam', dat het gevoel van bevrijding en nieuwe mogelijkheden weergeeft, en 'What Colour Has The Soul', waarin de soulvolle invloeden en de menselijke thematiek duidelijk naar voren komen. Ook 'World Of Illusion' biedt een inkijk in het samenspel tussen ritmische dynamiek en introspectieve melodieën. De LP-editie bevat speciaal drie bonustracks, wat dit album extra aantrekkelijk maakt voor verzamelaars.
Free Jazz Goes Underground verscheen in 2025 als een gelimiteerde heruitgave voor de liefhebber die het genre en het idealisme van de jaren zeventig wil (her)beleven. Het album combineert muzikale virtuositeit met een authentiek tijdsbeeld en nodigt uit tot reflectie over vrijheid, idealen en vernieuwing.
