In 1978 beschrijft Volker Kriegel in de begeleidende notities bij
House-Boat hoe moeilijk het was om een opnamedatum vast te stellen. Vibrafonist Wolfgang Schlüter zou meespelen, maar had verplichtingen met de NDR Big Band in Hamburg, Duitsland; Kriegel was een van Duitslands drukst bezette jazz-rock musici, maar ook cartoonist, auteur en radio moderator. Het was puur geluk dat het album überhaupt werd opgenomen. Schlüter is nog steeds actief - hij won de prestigieuze Duitse Echo-prijs voor jazz in 2013, maar de jongere Kriegel overleed in 2003. De in Darmstädt geboren Kriegel was autodidact op de gitaar. Hij werd evenzeer beïnvloed door de smaakvolle, subtiele stijlen van Wes Montgomery en Jim Hall als door de rockende kracht van John McLaughlin. Schlüter's invloeden waren Lionel Hampton met zijn aanstekelijke swing, Milt
Jackson van het Modern Jazz Quartet, en Gary Burton, die koos voor vier mallets in plaats van de normale twee, en de vibrafoon bespeelde alsof het een piano was. De twee multigetalenteerde musici pronken met hun kwaliteit tijdens hun studio-ontmoeting in Stuttgart. Op de Kriegel compositie Memory Delay schakelt Schlüter over op marimba en conga's. De twee solisten worden begeleid door musici van Kriegels Mild Maniac Orchestra; de jazzrockband won in 1982 de prijs van de Duitse Phonografische Academie in de categorie popensemble.
