The End... is het vierde studioalbum van de Duitse muzikante Nico, dat in 1974 als dubbel-lp werd uitgebracht via Island Records. Dit avant-gardistische werk bouwt voort op haar kenmerkende, door harmonium gedreven geluid uit eerdere albums, verrijkt met de synthesizers en elektronische texturen van
Brian Eno, onder productie van haar vaste medewerker
John Cale. Het is haar eerste release na het overlijden van haar ex-geliefde Jim Morrison, waardoor het album doordrenkt is met thema's als verlies en introspectie, terwijl het haar verschuiving naar experimentele composities laat zien, gedomineerd door haar eigen teksten. Ondanks lovende kritieken voor de beklijvende, atmosferische diepgang, werd het album geen commercieel succes, waarmee een einde kwam aan Nico's korte samenwerking met Island. De donkere, meeslepende stijl combineert gotische en psychedelische invloeden, waarmee ze haar reputatie als pionier in de experimentele muziek versterkte. De productie in de Sound Techniques-studio in Londen legt een rauwe, buitenaardse essentie vast, waarbij Eno's bijdragen lagen van sonische innovatie toevoegen aan Cale's leidende visie.
