Rolf Trostel’s album Two
Faces verscheen oorspronkelijk als LP in het begin van de jaren tachtig, en is opnieuw uitgebracht als remastered reissue. Dit is Trostels tweede album en markeert een duidelijke ontwikkeling binnen het genre van de Berlin School en progressieve elektronische muziek. Waar zijn debuutalbum meditatie als uitgangspunt had, zoekt Two
Faces meer de grenzen op met een veelzijdiger en agressiever klankpalet.
Opgenomen met audiovisuele innovaties als de PPG 360 Wave Computer A, PPG 350 Computer Sequencer, Minimoog en een string synthesizer, kiest Trostel voor gelaagde, uitgesponnen synthlijnen, ondersteund door subtiel ingezette drumcomputers. Kenmerkend is het gebruik van vernuftige sequencing en de mogelijkheden tot directe manipulatie van notenreeksen, wat resulteert in een organisch vloeiende, soms energieke en soms contemplatieve sfeer. Ondanks de elektronische complexiteit blijft in de muziek ruimte voor melodie en structuur.
Two
Faces geldt als voorbeeld van Trostels streven naar een minder verstilde, maar nog altijd introspectieve elektronische stijl. De heruitgave als remastered LP onderstreept het blijvende belang van dit album binnen de elektronische muziek en maakt het toegankelijk voor een nieuwe generatie liefhebbers.
