Dit album brengt de orkestliederen van componist Max Reger tot leven in een intense, laatromantische en deels vroegmodernistische klankwereld. De bariton Dietrich
Fischer-Dieskau wordt daarbij begeleid door het Philharmonisches Staatsorchester Hamburg onder leiding van dirigent Gerd Albrecht, wat resulteert in een rijke, genuanceerde orkestrale kleur die nauw aansluit bij Regers expressieve harmoniek en complexe textuur. De combinatie van vocale subtiliteit en symfonische diepgang laat goed horen hoe Reger de traditie van het Duitse kunstlied uitbreidt naar een monumentale orkestvorm. De opname, oorspronkelijk uitgebracht in 1973 en later heruitgegeven, toont
Fischer-Dieskau op het hoogtepunt van zijn interpretatieve kracht, met een scherpe aandacht voor tekst, frasering en dynamiek. Het orkest zorgt voor een gedetailleerd, soms bijna kamermuzikaal transparant klankbeeld, maar kan ook breed uitwaaieren in typisch laatromantische orkestmassa’s. Het album is daarmee een representatieve en overtuigende introductie tot Regers orkestliederen en een belangrijk document binnen het Duitse laatromantische liedrepertoire.
