Het album Bartók: The Miraculous Mandarin | Sonata For Two Pianos And Percussion, uitgevoerd door Franz Lang, Jochen Schorer, Ákos Hernádi en Károly Mocsári, belicht de vernieuwingsdrang van Béla Bartók binnen de klassieke muziek van de vroege twintigste eeuw. De Hongaarse componist wordt beschouwd als een exponent van het modernisme en werkte in deze periode met invloeden uit het expressionisme en de Nieuwe Weense School. De muziek kenmerkt zich door experimentele klankkleuren, scherpe ritmiek en een intense expressiviteit. Vooral The Miraculous Mandarin stuitte destijds op controverse vanwege zijn heftige en expliciete inhoud, terwijl de sonate geldt als een mijlpaal in het kamermuziekrepertoire, waarin pianisten en percussionisten tot het uiterste worden gedreven.
Deze opname uit 2007 biedt een zeldzaam heldere en
direct hoorbare interpretatie van Bartóks creatieve visie, dankzij het gebruik van de door de componist zelf gemaakte arrangementen. De uitvoerenden tonen zich ware virtuozen, waarbij de geraffineerde orkestratie en het onmiskenbare karakter van Bartóks stijl volledig tot hun recht komen. Het album benadrukt Bartóks brug tussen traditie en moderniteit: structureel sluit hij aan bij klassieke vormen, maar het expressieve en experimentele idioom maakt de werken tot schoolvoorbeelden van muzikale vernieuwing uit het interbellum.
