Twee illustere componisten op gespannen voet met hun Requiem? Toen een 36-jarige
Mozart in 1791 het Requiem componeerde dat door zijn dood onvoltooid zou blijven, deed hij dat naar aanleiding van een opdracht van de excentrieke graaf von Walsegg.
Mozart zou zijn muziek nooit horen. Op dat moment was Salieri op het hoogtepunt van zijn glorie, 41 jaar oud, beroemd om zijn opera's van Parijs en Milaan tot Rome en natuurlijk Wenen, waar hij hofcomponist en directeur van de Italiaanse Opera was. Nadat hij een punt had gezet achter zijn lyrische carrière, componeerde hij in 1804 zijn Requiem, dat strikt bedoeld was voor zijn eigen begrafenis, waar het inderdaad werd uitgevoerd - in 1825. Hervé Niquet brengt ons deze twee monumenten van de Weense liturgie met zwier. Zou
Mozart zich zijn eigen begrafenis hebben voorgesteld toen hij zijn sublieme Requiem componeerde? Wat is een fantastischere muzikale viering van een genie?
