De Franse muziek heeft veel te danken aan de dans, erfenis van het Ballet de Cour in de comédie-ballets van Lully, vervolgens in zijn tragédies lyriques, die het Franse choreografische model in heel Europa oplegden. Hier komt de suite van Le Bourgeois Gentilhomme, die in 1670 het hoogtepunt van de Comédie-Ballet markeerde, op een moment dat Lodewijk XIV stopte met dansen aan het Hof. Met de Caractères de la Danse in 1720 creëert Rebel een choreografisch werk zonder tekst, de eerste rijpheid van de dans als autonome kunst, voordat Rameau haar een overheersende plaats geeft in Pygmalion, een weelderige balletacte. Toen Gluck zijn Orfeo voor Parijs bewerkte, versterkte hij met uitzonderlijke bezieling de gedanste delen.
Mozart tenslotte verwerkte een groot ballet in Franse stijl in zijn Idomeneo: de Chaconne is onweerstaanbaar... Met het Orchestre de l'Opéra Royal als bezieler, spant
Reinhard Goebel met zijn scherpe dirigeerstok de boog van een eeuw Franse dans!
