Op de rand van de liefdeswanhoop schreef Hector Berlioz deze Symphonie Fantastique, épisode de la vie d'un artiste (episode uit het leven van een artiest), waarin hij de obsessie van deze onmogelijke liefde uitbeeldt en de marteling die zij de bijna gek geworden jongeman bezorgt. Het werd voor het eerst uitgevoerd in december 1830 en werd onmiddellijk het embleem van de muzikale avant-garde, gebruik makend van een ongehoord klanklandschap dat het publiek in een waanzin bracht die nog nooit eerder voor een orkestwerk in Frankrijk was voorgekomen. Het concert, hier hernomen door de grote Sir John Eliot
Gardiner, is gevuld met symbolische werken van de componist, met de spenderende ouverture uit de Corsaire, en de cantate, La Mort de Cléopâtre. En tenslotte, twee mythische fragmenten uit het grote werk van Berlioz, zijn opera, Les Troyens.
