Ludwig van Beethovens toewijding aan blaasinstrumenten dateert al van zijn jonge leven in Bonn, zoals blijkt uit de correspondentie tussen zijn leraar Josef Haydn en de keurvorst van Bonn Maximilian Franz: hier wordt de compositie van zijn Parthia dans un concert, of blaasoctet op. 103 wordt vermeld als een werk dat hij vóór zijn aankomst in Wenen schreef en dus als het vroegste stuk dat hij voor blazers schreef. Het opmerkelijke Rondino voor dezelfde instrumenten, met gebruikmaking van de pas uitgevonden dempers voor de hoorns, zou deel kunnen hebben uitgemaakt van dezelfde Parthia in een eerdere versie.Eenmaal in Wenen was Beethoven onder de indruk van een ensemble bestaande uit slechts 2 hobo's en cor anglais en schreef hij voor hen het uitgebreide en virtuoze Terzetto op. 87 in 1794 en de Variaties op Mozart's Don Giovanni in 1796. Eveneens uit 1796 dateert een kwintet met de ongebruikelijke bezetting van één hobo, drie hoorns en fagot dat onvolledig bewaard is gebleven. Het beeld van Beethovens blazersproductie zou niet compleet zijn zonder zijn militaire muziek, waarvoor rond het jaar 1810 opdracht werd gegeven. Volgens de Oostenrijkse traditie, met verre Turkse invloed - de zogenaamde janissarimuziek - bevat de bezetting hier ook trompetten, contrafagot en een rijke variëteit aan trommelinstrumenten zoals een basdrum, zijtrom, triangel, cimbalen en Turkse halve maan.-
Alfredo Bernardini
