De muziek van Beethoven heeft altijd centraal gestaan in Gianluca Cascioli's onderzoek naar interpretatie. Wat dit werk onderscheidt is vooral de keuze van het instrument: een fortepiano gemodelleerd naar een Anton Walter uit 1805 gebouwd door Paul McNulty, een instrument uitgerust met zowel een moderator als het una corda register, zoals Beethoven die in 1802 aan dezelfde bouwer vroeg te maken. De opname is in feite gewijd aan werken die gecomponeerd en gepubliceerd zijn tussen 1796 en 1802.
De interesse in historische uitvoeringspraktijken en originele bronnen, die in toenemende mate een bepalend kenmerk is geworden van Cascioli's uitvoeringen, is een ander duidelijk kenmerk van deze nieuwe opname, waarin onder andere arpeggia-akkoorden, versieringen, geornamenteerde fermata's en het gebruik van rubato te horen zijn. Alle beslissingen over dergelijke zaken zijn echter altijd stevig gefundeerd op de bronnen, methoden en verhandelingen van Beethovens eigen tijd, zoals de artiest zelf uitlegt in het interview dat is opgenomen in de liner notes. Cascioli is nu aanbeland bij zijn twaalfde opname van werken van de grote componist - de eerste voor Arcana, na vele uitgaven op gerenommeerde labels als Deutsche Grammophon en
Harmonia Mundi.
