De zes 'Milanese' kwartetten van Wolfgang
Amadeus Mozart vormen een mijlpaal in zijn artistieke activiteit. Geschreven tussen Bolzano en Milaan tussen 1772 en 1773, kwamen ze enkele jaren na het Kwartet K80/73f dat hij gecomponeerd had in Lodi tijdens zijn eerste Italiaanse bezoek. Meer dan dat werk, vormen deze zes stukken - ontworpen voordat
Mozart het Milanese publiek verliet met zijn derde en laatste werk voor de Lombardische hoofdstad, Lucio Silla K135 - een van de eerste organische reeksen strijkkwartetten ooit bedacht. Hoewel gebaseerd op het model van
Haydn, onthullen ze de moderne geest van
Mozart, die in staat was een nieuwe weg in te slaan en die te verrijken met zijn eigen persoonlijke inbreng. Dertig jaar na de eerste en enige opname van deze werken op historische instrumenten door het Festetics Quartet, is hier het opnamedebuut van een jong Italiaans ensemble, met als bonus de allereerste historisch geïnformeerde opname van het oorspronkelijke tweede deel van het Kwartet K156.
