Gioacchino Rossini was pas 23 jaar oud toen hij schreef wat zijn beroemdste opera zou worden, gecomponeerd naar het schandalige gelijknamige toneelstuk van Beaumarchais. Il Barbiere di Siviglia ging in 1816 in Rome in première: een vernieuwend werk, vol raffinement en finesse, dat eerst het Italiaanse publiek intrigeerde en vervolgens het hele schiereiland en de rest van de wereld voor zich wist te winnen. De opera toont met grote helderheid de essentie van de Rossiniaanse revolutie: situatiekomedie, scherpe kritiek op sociale hypocrisie, samen met een geestige muzikale stijl, de glorie van het
belcanto, en de aanstekelijke energie van assertieve melodische lijnen. Met de avonturen van de factotum Figaro en zijn meester Almaviva, die de mooie Rosina willen verleiden en haar stelen van de oude Bartolo ; door de eindeloze kriskras van deze minnaarsachtervolging, zou Rossini een nieuw hoofdstuk beginnen in de Italiaanse opera, en een nieuw merk smeden dat het muzikale landschap van de 19e eeuw vorm gaf. Voor deze reprise van Hugo de Ana's beroemde enscenering in de Arena di Verona, wordt Rossini's meesterwerk gedirigeerd door Maestro Daniel Oren. De Italiaanse bariton Leo Nucci, een echte kenner van de rol, is een opschepperige en virtuoze Figaro, terwijl sopraan Nino Machaidze en tenor Dmitry Korchak perfect zijn als de niet zo gewilde geliefden waar de opera om draait. En wie beter dan de Italiaanse bas Ferruccio Furlanetto, die schittert in de aria 'Calunnia', voor de rol van Basilio ?
