Marty's "Le Dernier Des Vivants", uitgebracht in 2026, is zijn debuutalbum als soloartiest, een tedere en ambachtelijke folkplaat met een Zuid-Frans accent, die meer doet denken aan de poëtische geest van Georges Brassens dan aan
Bob Dylan. Het album is geproduceerd in samenwerking met Mathieu Denis en opgenomen met vrienden in een studio in Montigny-sur-Loing. Het bevat elegante, akoestische arrangementen en diep poëtische, rustgevende teksten, geschreven door medewerkers zoals
Marty's broer Eric
Marty, Simon Meimoun van Debout sur le zinc,
Pierre Lebas van La Ruda en Christelle Garau. Het resultaat is een warm, intiem geluid dat geworteld is in menselijke emoties, geïnspireerd door Amerikaanse folktradities maar duidelijk gebaseerd op Franse gevoeligheden, en dat troost biedt als een bijeenkomst bij het haardvuur onder goede vrienden. De indringende en ontroerende stem van Franck
Marty vormt de basis van de beschrijvende, boeiende muziek van het album, dat oprecht vakmanschap boven commerciële perfectie stelt. Dit project, uitgebracht door Echarde Production, volgt op
Marty's uitgebreide samenwerkingen met
Olivia Ruiz en traditionele groepen als Les Croquants en La Varda, evenals het Duo Presque Classique. Verre van mainstream trends, biedt het een geruststellende, elegant vormgegeven ontsnapping die zowel tijdloos als diep persoonlijk aanvoelt, met de nadruk op akoestische puurheid en emotionele resonantie.
