Productbeschrijving
De nieuwe middeleeuwse collectie van ÆonMusica Nova, met haar rijke ervaring in het uitvoeren van de ballades en motetten van Guillaume de Machaut, heeft zich voorgenomen het boek te herschrijven over zijn beroemdste en meest emblematische werk: de zogenaamde Messe de Nostre Dame. De zeer ingewikkelde constructie van de mis en haar vreemde en subtiele harmonieën oogsten de bewondering van iedereen. Maar weten we eigenlijk wel wat de werkelijke klank ervan was? Hoewel we er niet helemaal zeker van kunnen zijn, heeft ons onderzoek naar de 14e-eeuwse theorie van de musica ficta, onder leiding van specialist Gérard Geay, ons in de gelegenheid gesteld om in de buurt te komen en een ongehoorde klankwereld te ontsluiten. Om deze muziek uit te voeren hebben de zangers gewerkt met verschillende 14e-eeuwse handschriftelijke bronnen. Ze gebruikten de leestechnieken van die tijd in een poging om zo dicht mogelijk bij de frasering en de vocale beweging te blijven die Machaut voor ogen zou hebben gehad. Lezen uit het manuscript plaatst de zanger in een wereld van lange notenwaarden met ternaire divisies (modus perfectus), wat automatisch een langere adem en een ruimtelijker uitvoering suggereert. Machauts mis wisselt af tussen twee compositiestijlen: de conductus (Gloria en Credo), een 13de-eeuwse erfenis waarin alle stemmen hetzelfde ritme volgen, en het isoritmische motet (Kyrie, Sanctus, Agnus Dei, Ite missa est, en het slotamen in zowel het Gloria als het Credo), dat specifiek is voor de Ars Nova.
