Valles Marineris, het tweede volledige album uit 2016 van het Australische rocksextet Palace Of The King, belichaamt bluesrock doordrenkt met hardrock en vroege metalinvloeden. Het album is geïnspireerd door iconen als
Black Sabbath,
Rainbow,
Thin Lizzy,
Deep Purple en Humble Pie en creëert een fris geluid dat het verleden eert en tegelijkertijd grenzen verlegt met buigzame riffs, donderende zang van Tim Henwood – die doet denken aan een jonge Steve Marriott en Chris Robinson – zware drums, pulserende bas en uitgebreide keyboardpassages van Sean Johnston. Recensies prijzen de strakke productie, de uitgebalanceerde mix, de rauwe harmonieën en de feestelijke samenhang, die tijdloze, pakkende nummers opleveren vol ongebreidelde vreugde, funky perspectieven en soulvolle fusion die zowel nostalgisch als innovatief aanvoelen. Ondanks enige kritiek dat het album te veilig blijft binnen zijn comfortzone, valt het op door zijn niet-aflatende energie, volwassenheid en het vermogen om genres moeiteloos te combineren, waardoor het onmisbaar is voor fans van Graveyard,
Clutch, Orange Goblin of Blues Pills. Het album wordt omschreven als meesterwerk van pakkende, harde rockgrooves met een rock-'n-roll-soul en balanceert op de grens van hardrock, waarbij het een aanvulling vormt op de bluesrock-metal-erfenis in plaats van deze alleen maar te herhalen. Het resultaat is een stijlvolle, goed geconstrueerde collectie die om een hoog volume vraagt.
