maar wat gaan we doen met al deze genoegens?' Een vraag die tête-à-tête wordt gezongen door de prinses en de prins in Jacques Demy's film Peau d'âne (Ezelhuid), en een lastigere vraag voor klavecinisten die zich aangetrokken voelen tot het tijdperk van Louis XV. Wat te doen met al het plezier dat de componisten van die tijd zo extravagant uitdeelden, hoe vandaag te leven in dit 'koninkrijk van het aangename'? De gebruikelijke optie is om ons te beperken tot de meest perfectionistische van deze meesters (
Couperin), de meest ambitieuze (Rameau) of de meest avontuurlijke (Forqueray) in programma's die zich op één van hen tegelijk richten. Maar dat betekent dat je een heel deel van het repertoire opzij moet zetten, dat Céline Frisch hier volgens een originele methode weer voor het voetlicht brengt. Van Couperins Le Réveil-matin tot Corrette's Les Étoiles volgt ze een dag aan het hof van Louis XV, waarbij ze optimaal gebruik maakt van het klankpalet van een uitzonderlijk klavecimbel, een replica door
Andrea Restelli van een instrument van Goujon.
