Hier zijn twee werken die
Schubert helemaal aan het eind van zijn korte leven componeerde. Schwanengesang (Zwanenzang) werd geschreven in Wenen in de herfst van 1828. Hij stierf op 19 november op de leeftijd van eenendertig jaar, en Die Taubenpost (Duivenpost), waarmee de verzameling wordt afgesloten, zou zijn allerlaatste compositie zijn. De veertien liederen, afwisselend lichtvoetig, somber en melancholiek, zijn zettingen van gedichten van Ludwig Rellstab, Heinrich Heine en Johann Gabriel Seidl. In de zomer van hetzelfde jaar componeerde hij zijn Strijkkwintet in C major, voor twee cello's, dat pas in 1850 in première ging in de Weense Musikverein. De kracht en de orkestrale dimensies van het werk maken het tot een hoogtepunt van de negentiende-eeuwse kamermuziek. We hadden ons geen betere bezetting kunnen wensen om deze twee monumenten van
Schubert op te nemen. Fanny Mendelssohns Schwanenlied (eveneens op tekst van Heinrich Heine) vervolledigt het programma, samen met Felix Mendelssohns Lied zonder woorden nr. 1 voor piano solo, gecomponeerd een jaar na Schuberts dood en Schuberts eigen toonzetting van een niet verwant Schwanengesang (D 744, op een gedicht van Johann Senn).
