Dit negende deel van de Haydn2032 serie focust op de psychologische subtiliteit van de componist in zijn
focus op een centraal werk: zijn Symfonie nr.45, bekend als de 'Abschieds-Symphonie' ('Afscheid' Symfonie), gecomponeerd in 1772. Naar verluidt dankt de symfonie haar bijnaam aan een symbolische boodschap die
Haydn aan prins Esterházy overbracht toen hij en zijn orkest langer dan gepland in de zomerresidentie van de prins moesten verblijven. Ter gelegenheid van de eerste uitvoering van de symfonie had
Haydn geregeld dat de musici tijdens het slotadagio één voor één hun plaats zouden verlaten. De dag na het concert konden alle musici terugkeren naar hun familie en afscheid nemen van de Prins, die duidelijk de zin had begrepen van dit poëtische verzoek om 'bevrijding' uitgedrukt in muziek. Het programma wordt gecompleteerd door de Symfonieën nrs. 15 en 35 en een cantate gezongen door Sandrine Piau, het hartverscheurende 'Berenice, che fai?' op een tekst van Metastasio die een echte 'hit' van de achttiende eeuw was, door een veertigtal componisten getoonzet.
