Voor dit tweede deel in het project
Haydn 2032, de complete opname van zijn symfonieën, heeft Giovanni Antonini gekozen voor de Symfonie Der Philosoph. Hij associeert er een symfonie mee van Wilhelm Friedemann Bach, oudste zoon van de Kantor van Leipzig, die algemeen beschouwd wordt als de meest begaafde van zijn zonen. Verschillende redenen brachten deze twee grote componisten tot de originaliteit en soms excentriciteit die hun werken kenmerken: de een leed onder de roem van zijn vader, de ander onder zijn eigen genialiteit. Terwijl de symfonieën van
Haydn zich onderscheiden door vorm, orkestratie en toonsoorten, begint die van W.F. Bach in de stijl van een barokke ouverture, verandert geleidelijk in een onstuimig stuk en weerspiegelt misschien al de overgang van een 'Gouden Eeuw' naar de meer getormenteerde wereld die zal volgen op het tijdperk van de Verlichting.
