De dracht van dit project heeft twee jaar geduurd. Anna Prohaska en Julius
Drake concentreerden hun onderzoek uiteindelijk op de thema's Eva, Paradijs en verbanning. Sommige liederen lagen voor de hand, zoals Fauré's Paradis, waarin God aan Eva verschijnt en haar vraagt elke bloem en elk dier een naam te geven, of Purcells
Sleep, Adam,
sleep met zijn verwijzingen naar
Genesis. Maar Anna Prohaska wilde ook het cliché illustreren van de vrouw die de erfzonde in de wereld bracht en haar
status als verleidster die de mens op een dwaalspoor brengt, zoals in Brahms' Salamander, Wolfs Die Bekehrte of Ravels Air du Feu. In Das Paradies und die Peri roept Schumann het beeld op van de met rozen bedekte vlakten van Syrië. Bernstein neemt ons ook mee naar de woestijn met Silhouette. . . John Milton's zeventiende-eeuwse meesterwerk Paradise Lost was de inspiratiebron voor Charles Ives en Benjamin Britten, die ook aan bod komen in dit zeer rijke programma dat uitnodigt tot reizen en reflectie
