Juliette Hurel en Hélène Couvert, die al lang een hechte band hebben op het concertpodium en op schijf, huldigen hier vijf Franse vrouwelijke componisten rond de eeuwwisseling van de twintigste eeuw. Gravin Clémence de Grandval componeerde een zestigtal liederen, waarvan Saint-Saëns zei: 'Ze zouden zeker beroemd zijn als hun componiste niet datgene zou hebben wat velen beschouwen als het onherstelbare gebrek een vrouw te zijn. 'Augusta Holmès oogstte bewondering bij Liszt, Wagner en Saint-Saëns. Ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1889 componeerde zij een monumentaal werk voor meer dan duizend musici. Tijdens haar studies aan het Conservatorium werd Mélanie Bonis smoorverliefd op een zangeres, maar ze moest trouwen met een rijke industrieel. Later keerde zij terug naar het componeren en gebruikte het pseudoniem Mel Bonis, waardoor haar geslacht twijfelachtig bleef. Cécile Chaminade gaf al op zeer jonge leeftijd blijk van buitengewone gaven. Bizet noemde haar 'Mijn kleine
Mozart'. Lili Boulanger kreeg haar eerste muzieklessen van haar zus, de beroemde lerares Nadia. In 1913, op de leeftijd van negentien jaar, werd zij de eerste vrouw die de Prix de Rome ontving. Het woord 'compositrice' was geboren!
