Mozart en Beethoven waren even oud toen zij de hier bijeengebrachte stukken schreven. Het onstuimige enthousiasme van hun 27 jaar schittert duidelijk in deze muziek.Inderdaad, hun jeugd en vitaliteit sprankelen, maar dat doet ook de gloeiende jeugd van de pianoforte, die eindelijk zijn volle potentieel had bereikt. Daaraan kunnen we een jeugdigheid van stijl en esthetiek toevoegen, die zichzelf voortdurend uitvindt en heruitvindt, nieuwe codes zoekt en zich verzet tegen recente modieuze tendensen.De eerste helft van de Xviiith eeuw, die de viool had gepromoveerd tot de rang van koninklijke ambassadeur van zijn instrumentale muziek, legde lange tijd overal in Europa en in het bijzonder bij Franse en Italiaanse componisten-violisten, het corelliaanse model op van de sonate voor viool solo en basso continuo. De tweede helft van de eeuw zal de pianoforte bekronen, zijn heerschappij opleggend na zijn onbedwingbare dominantie over het klavecimbel in de jaren 1780 en een nieuw expressief palet biedend aan de kamermuziek zowel als aan de pianosonate.Een nieuw facet van een violist kruist de ontdekking van een nieuw talent aan het klavier; een niet te missen schijf!...
