Voor jazzmusici is het duo piano en contrabas een hachelijke oefening in koorddansen, voorbehouden aan liefhebbers van extreme verfijning, zij die graag dansen op de rand van de afgrond.Door het verslag van zijn korte ontmoeting met John
Taylor vrij te geven, doet Stéphane Kerecki meer dan alleen muziekliefhebbers in verrukking brengen; hij bewijst eens te meer dat jazz niet kan bestaan zonder soms te flirten met de leegte.Hun nachtelijk gesprek beschrijft denkbeeldige landschappen die door de pen van de bassist zijn geschetst, en roept terloops de aanwezigheid op van enkele dichters van de jazz: Bill Evans, Scott La Faro, Ornette Coleman, Paul Bley, Gary Peacock ...
