Dit programma brengt componisten samen die voor het grootste deel gedwongen waren hun thuisland te ontvluchten. In 1920 vluchtte Ivan Wyschnegradsky naar Parijs, waar hij schreef voor een kwarttoonspiano in een tijd dat in Rusland de minste dissonantie als een politieke provocatie werd beschouwd. Andrzej Panufnik verliet zijn geboorteland Polen in 1954. Alfred Schnittke vestigde zich in 1990, acht jaar voor zijn dood, in Hamburg nadat hij het grootste deel van zijn leven in de Sovjet-Unie had doorgebracht. Hoewel
Schubert nooit wegging uit Wenen, zijn de pijn en de eenzaamheid van zijn innerlijke ballingschap voelbaar in zijn muziek. Tot slot emigreerde de Belgische vioolvirtuoos Eugène Ysaÿe vanwege de Eerste Wereldoorlog en in 1917 schreef hij in de Verenigde Staten het melancholische muzikale gedicht dat hij hier opneemt en dat hij Exil! Is ballingschap niets anders dan pijn en isolement, of ook een bron van inspiratie die, met muziek, uitdrukt wat woorden niet kunnen zeggen, en fungeert als het ultieme toevluchtsoord? laten we luisteren naar wat ze te zeggen hebben', suggereert Patricia Kopatchinskaja, zelf 'voor altijd ontworteld'. Ze wordt bijgestaan door cellist
Thomas Kaufmann en haar vrienden van Camerata Bern.
