Onder Händels zeventien Engelse oratoria is Theodora (1750) uniek. Het verhaal komt niet uit de Bijbel, het speelt zich af in de christelijke tijd, er is geen nationale triomf en het eindigt niet in vreugde. Aan het eind zijn de held en de heldin dood, de gemeenschap waarmee het publiek zich identificeert is in levensgevaar en het slotkoor staat in mineur. Als muzikaal
drama is het de directe voorvader van Dialogues des Carmélites . Op 65-jarige leeftijd produceerde Händel een werk dat te radicaal en complex was voor het grootste deel van zijn publiek. Vandaag de dag wordt Theodora beschouwd als een 'denkende mensenopera', die zowel diepgaand stimulerend als krachtig ontroerend is.
