Het was in de tweede helft van de zestiende eeuw dat de gitaar in Frankrijk in de mode kwam: het was het instrument van het volk, terwijl de luit werd geassocieerd met de intellectuelen en de adel. Henry Grenerin werd page (koorknaap) in de Musique du Roi in 1641 en vond een nieuwe manier van het bespelen van het instrument uit en bood het muziek vol 'vrijheid, mysterie en vurigheid', aldus
Bruno Helstroffer. In de allereerste opname gewijd aan de muziek van Grenerin laat
Bruno deze ten onrechte vergeten componist herleven en maakt hij optimaal gebruik van zijn lange ervaring als barokmusicus en exponent van hedendaagse muziek. Hij raakte gefascineerd door deze zeventiende-eeuwse componist en zijn onderzoek leidde hem naar de linkeroever van de Seine, tegenover het Louvre, waar Henry's grootvader visser was, vandaar de treffende titelL'âme-son[Frans hameçon = 'vishaak', âme-son = 'ziel van geluid']. Een sage die ook heeft geleid tot een boek en een show over Grenerin - de eerste in de rij van 'gitaarhelden' die zou leiden tot Django Reinhardt en
Jimi Hendrix!
