In 1967 had de toen 36-jarige saxofonist Marion Brown al een zeer succesvolle carrière in de Verenigde Staten. Hij speelde op
Coltrane's Ascencion en Archie Shepp's Fire Music, speelde met
Sun Ra en
Pharoah Sanders en nam onder zijn eigen naam verschillende albums op voor het gerenommeerde avant-garde jazzlabel ESP Disk. Dat jaar besloot hij echter naar Europa te verhuizen, waar hij de Duitse saxofonist en vibrafonist Gunter Hamphel ontmoette. Samen met Steve McCall (drums en percussie), Barre Philips (contrabas), Alain Corneau (klokken) en Ambrose
Jackson (trompet) namen ze in 1969 in de legendarische Davout studio in Parijs de
soundtrack op van Marcel Camus' film Le Temps Fou. De film, met Nino Ferrer in de hoofdrol, werd in 1970 uitgebracht onder de titel Un Été Sauvage, maar helaas kan niet gezegd worden dat hij zijn stempel heeft gedrukt op de filmgeschiedenis. Vergeten, alleen over de twee soundtracks (er is ook een 45-toerenplaat met tracks gecomponeerd door Richard de Bordeaux en Daniel Beretta) wordt nog gesproken. Deze
soundtrack van Le Temps Fou, gecomponeerd door Marion Brown en Barre Philips, werd oorspronkelijk uitgebracht op Privilège, een sublabel van Polydor, in zeer beperkte oplage en is nu vrijwel onmogelijk te vinden in de originele persing. Het duurde meer dan vijftig jaar voordat hij eindelijk opnieuw werd uitgebracht, tot grote vreugde van freejazzfans en verzamelaars van filmmuziek.
