Alpha Cassiopeiae's Shadows is een jazzfusionalbum uit 1997 van de Japanse instrumentale band Casiopea, bekend om hun technische vaardigheid binnen het genre. Het album, dat als LP werd uitgebracht bij Polydor Records, legt de kenmerkende stijl van de groep vast: door het ensemble gedreven rock- en funkritmes die geworteld zijn in 16-taktpatronen, natuurlijke jazzharmonieën, spanningsvolle akkoordprogressies en modulaties. De originele composities van leider Issei Noro leggen de nadruk op strak samenspel in plaats van solo's, waarbij fusionjazz wordt vermengd met funkelementen die het geluid van Casiopea tijdens hun actieve periode bepaalden. Deze plaat weerspiegelt hun evolutie, met behoud van de dynamische, energieke uitvoeringen die hun blijvende populariteit in de Japanse fusionscene verzekerden, naast acts als T-SQUARE.
Het album verschijnt aan het einde van Casiopea's eerste grote periode, na bezettingswijzigingen en een overstap van het label Alfa naar Polydor, en toont een verfijnde muzikaliteit na de experimentele popinvloeden in eerdere werken. Het legt de nadruk op instrumentale expressie, voortkomend uit het intensieve repetitieproces van de band waarbij definitieve ideeën spontaan in de studio ontstaan, waarbij demo's worden vermeden ten gunste van organische creativiteit. Critici en fans waarderen de technische focus op de instrumenten, die het bijvoeglijk naamwoord "Casiopea-achtig" voor verfijnde fusion oproept en hun rol als pioniers in de Japanse jazz-funk en aan
city pop grenzende geluiden versterkt.
