Dick Annegarn’s album Folk Talk is een eerbetoon aan het folk- en bluesgenre, waarbij hij op persoonlijke wijze bekende Amerikaanse klassiekers vertolkt. Het album verscheen in 2011 op cd en markeert een terugkeer van Annegarn naar zijn muzikale wortels, geworteld in de Amerikaanse folk- en bluesscene. De zanger brengt geen standaard covers, maar eigent de nummers zich volledig toe met eigen interpretaties en karakteristieke, speelse zanglijnen.
Folk Talk is overduidelijk een folkalbum, maar de invloed van blues is nadrukkelijk aanwezig. Annegarn groeide op met iconen als
Nina Simone,
Bob Dylan, Woody Guthrie en Bukka White, en die inspiratie klinkt door in de songkeuze en uitvoeringen. De plaat biedt een gevarieerde verzameling Amerikaanse nummers die hij soms openbreekt, bewerkt of aanvult met nieuwe muzikale invloeden, zoals Arabische en Jiddische melodielijnen. Daarmee slaagt Annegarn erin de soms eenvoudige teksten te voorzien van sterke emoties en nieuwe betekenislagen.
Enkele opvallende tracks op dit album zijn Don’t Think Twice, It’s Alright,
House of the Rising Sun en Love Me Tender. Elke versie heeft een unieke signatuur en onderstreept zijn voorkeur voor vrijheid en vernieuwingsdrang binnen de traditie. Door de speelse omgang met het bronmateriaal en zijn persoonlijke muzikale perspectief, weet Annegarn het genre opnieuw te definiëren als iets universeels en tijdloos.
Folk Talk laat horen hoe Annegarn de rijkdom van Amerikaanse folk en blues in zijn eigen taal en stijl weet te vertalen. Het album getuigt van respect voor het verleden, maar evenzeer van een creatieve drang om muziek persoonlijk en vernieuwend te houden.
