Pierre Bertrand’s album Hope, uitgebracht in 2023 en verkrijgbaar op CD, viert zijn 25-jarige carrière en belichaamt positiviteit en veerkracht. Het album is ontstaan tijdens de periode van lockdowns, een moment waarop het thema 'hoop' centrale betekenis kreeg. Bertrand nam het op samen met een luxueus trio bestaande uit André Ceccarelli,
Thomas Bramerie en Alfio Origlio, plus maar liefst 37 muzikanten van het Orchestre Philharmonique de Nice.
Het genre van Hope is jazz, met een duidelijke nadruk op melodieuze en filmische composities. Bertrand brengt hier een selectie van zijn meest uitgesproken en vocale melodieën. Hij kiest ervoor om het gehele album rond het sopraansaxofoon te centreren, een instrument dat voor hem persoonlijk van grote waarde is. De muziek ontvouwt zich toegankelijk en sfeervol, met elementen van lyriek en rijke orkestratie die soms de grens met klassiek overschrijden. De sfeer is enerzijds intiem door het kleine trio, anderzijds groots dankzij het symfonische orkest.
Op Hope zijn onder meer de tracks Luna en White Light Alone te vinden. Luna opent het album en kenmerkt zich door zijn lyrische en melancholische melodie, waarbij de sopraansaxofoon het centrale stemgeluid vormt. White Light Alone biedt een meer contemplatieve benadering, waarin het samenspel tussen solisten en orkest subtiel en expressief is uitgewerkt. Een andere opvallende track is Love Theme from Spartacus, een eerbetoon aan componist Alex North, waar Bertrand een klassieke filmmelodie een eigen jazzy kleur geeft.
Pierre Bertrand arrangeerde het album met de intentie van eenvoud en eenheid, waarbij alle stukken binnen enkele dagen zijn vormgegeven. Daardoor klinkt Hope homogeen en coherent, als één doorlopende muzikale reis. Het geheel is professioneel geproduceerd en gemasterd, wat bijdraagt aan een helder en gedetailleerd geluid.
Hope weerspiegelt de zoektocht naar schoonheid en troost in onzekere tijden. Het album combineert virtuositeit, emotie en een positieve boodschap, waardoor het niet alleen muzikaal van waarde is, maar ook een inspirerende boodschap aan de luisteraar biedt. Bertrand bewijst zich hier wederom als een veelzijdig en gepassioneerd jazzmuzikant, die de grenzen van het genre opzoekt en tegelijkertijd vasthoudt aan melodie en menselijkheid.
