Een duo piano en contrabas is een van de meest open, en dus meest hachelijke, opties in de jazz. Zonder waarschuwing kan er van alles gebeuren, van het slechtste tot het beste. Er is geen vangnet in deze hoogvliegende oefening voor twee - het is een evenwichtsoefening - elke musicus moet constant op zijn hoede zijn, aandachtig naar elkaar luisteren, zonder een seconde afwezigheid of verlies van aandacht. Het succes van dit soort duo's is zeldzaam omdat de alchemie mysterieus is. Zij vereist volledig vertrouwen tussen de twee partijen. Een dergelijke alchemie bestond op magische wijze in het duo dat
Bill Evans en
Eddie Gomez in het midden van de jaren '70 experimenteerden. Een tiental jaren geleden had Diego Imbert het idee en de ambitie om dat duo nieuw leven in te blazen. Hij wilde het natuurlijk niet kopiëren, maar vrijuit het repertoire van Bill Evan verkennen. De contrabassist herinnert zich nog levendig de workshop die hij eind jaren '90 in Capbreton volgde bij
Eddie Gomez, de meester van de rootselegances die meer dan tien jaar met de pianist samenwerkte (1966-1978). Toen Diego aan Alain Jean-Marie het project van een duo rond
Bill Evans voorstelde, aarzelde de Guadelupse pianist, altijd bewoond door een extreme bescheidenheid, aanvankelijk om aan het avontuur deel te nemen. 'Voor mij, opgegroeid in de straten en de biguine, om me te meten met een pianist die zo begaafd is met een klassieke cultuur en die ik al zo lang bewonder, beangstigde me in het begin. De vriendelijke aandrang van Diego overtuigde mij om op zijn uitnodiging in te gaan. Hij stelde voor dat ik met hem in dialoog zou treden en niet zou proberen te spelen zoals Bill - wat ik nooit zou kunnen - maar dat ik zijn repertoire met hem zou hernemen op mijn eigen manier, met mijn harmonieën, mijn stemvoeringen. 'Het resultaat: Vanaf het moment dat je het hoort, laat dit duo zich gelden als een model van muzikale entente, die voorbeeldige medeplichtigheid die harmonie en melodie in één geest bindt. De genereuze dialoog van Diego Imbert en Alain Jean-Marie is de briljante demonstratie ervan. 'Lichaam en ziel'. Pascal Anquetil
