als er een componist is die het vertellen van fabels niet kan worden verweten, dan is het Fred Pallem wel ! In 20 jaar werkervaring, van zijn eerste originele album met Sacre du Tympan in 2002 tot zijn laatste compositie Odysée in 2018, heeft hij nooit twee keer hetzelfde gedaan. Zijn geschiedenis staat bol van de hommages aan de componisten die hij verafgoodt (François de Roubaix), of aan de cinema die hem boeit (Soul cinema,
Soundtrack) ; hij verwijst zelfs naar alle tekenfilms die hem aan zijn kindertijd herinneren(Cartoons).Wat de mensen misschien niet weten is dat Fred Pallem een passie voor woorden heeft. We hadden het kunnen raden want hij heeft met veel zangers samengewerkt (Lavilliers, Barbara Carlotti, MC Solaar, Clarika...). Vandaag zijn woorden belangrijk voor hem ' In het begin wilde ik een muziek componeren die een toespraak zou ondersteunen ; ik wilde me onderdompelen in de sonoriteit en het ritme dat de woorden zouden creëren, de maat van hun dictie voelen. Vervolgens wilde ik op basis daarvan de muziek schrijven. We hebben eerst de stemmen opgenomen en daarna heb ik geschreven wat ze me inspireerden'. En wat voor stemmen! De stemmen van zijn echte vrienden :
Thomas de Pourquery,
Sandra Nkaké, Dom Farkas, Elise Caron, Arnaud Aymard aka L'Oiseau Bleu, Marcel Kanche... maar ook die van nieuwe vrienden : Nicole Ferroni, Rebecca Manzoni,
Thomas Scimeca (ex-chiens de Navarre) of Pascal Mendelson. En raad eens van wie hij de woorden heeft geleend ? Een trendy liedjesschrijver ? Helemaal niet ! Hij koos voor Jean de La Fontaine. Waarom Jean de La Fontaine ? 'Ik was op zoek naar teksten die een natuurlijk ritme hadden en die in dichtvorm geschreven waren. Een beetje zoals Rap muziek. Ik was gecharmeerd van mijn samenwerking met MC Solaar voor de Unik Sessions op FIP. Helaas zou het contacteren van nieuwe auteurs te lang en te ingewikkeld zijn geweest, dus zocht ik naar teksten die tot de klassieke Franse poëzie behoorden en La Fontaine werd een vanzelfsprekendheid ! Ik had plotseling honderden kunstwerken om mee te werken. Ik moest mijn selectie maken, daarna deden de vertellers hun eigen suggesties. Om het gemakkelijker en rustiger te maken, werkte ik samen met vrienden en mensen die ik erg waardeerde '.
