Voor zijn achtste album Chéri coco, komt
Thomas Pitiot terug met liederen die nooit ophouden onze geografie, onze posities en onze innerlijke werelden in vraag te stellen. De relatie met anderen en de zoektocht naar een gedeelde menselijkheid blijven de rode draad van zijn teksten en zijn muzikale bruggen.Ook al weeft hij al 20 jaar een unieke relatie met West-Afrika via vele uitgebreide reizen naar Senegal, Mali, Burkina Faso, Marokko en Ivoorkust, zijn ankerplaats, zijn land van vlucht blijven de Seine-Saint-Denis, een populair departement waar hij al zijn hele leven woont. Sinds enkele jaren woont hij in Avignon en zoals hij schrijft in een van zijn nieuwe liederen, 93 Occitanie, ' ' verlaat ik het park van La Courneuve voor de Saintes-Maries de la mer, altijd zijn deze vogels die migrerende mensen verplaatsen al mijn broeders, er is de zon op mijn neuroses en de mistral wind in het instrument, en als ik het leven zie door een roze bril, zijn er nog steeds geen afspraken! '.
