Het duo bestaat uit Guillaume de Sacrafamès, een onbetwistbaar vervreemde liedjesschrijver en Ory Minie, een Polynesische divaachtige performer. Hun eerste album 'Apokolo Libido' getuigt van de multidisciplinaire carrière van deze twee kosmopolitische muzikanten. Hun muziek, vol vitaminen, is een verbazingwekkend muzikaal laboratorium, een smakelijke mix van synthetische geluiden, akoestische instrumenten en computertrucs. Een muzikale ironie, in zekere zin, die Laurent Guénau, de mixer, als een gek verplettert terwijl hij hun ideeën overdrijft.Yes sir! Als we gevoed worden met de
Beatles,
Quincy Jones,
Daft Punk en de Aristokatten, dan komt er onvermijdelijk iets singuliers uit... De invloeden zijn onmiskenbaar electro, pop, disco, funk, soul, gypsy jazz - en dit alles mengt, verzoent en cohabiteert zonder de minste vooringenomenheid.De teksten in het Engels (is het niet een beetje het Latijn van de 21ste eeuw?) zijn discreet sarcastisch en besprenkeld met speldenprikjes-zonder-te-lachen humor. Ze weerspiegelen een zeker wantrouwen ten opzichte van ontvangen ideeën, boodschappen en modieuze discoursen. Met zelfspot drijven mannen de spot met zichzelf en hun Y-chromosomen die hen verhinderen te dansen (Scars and Tatoos), bankiers eisen dat hun bank wordt beroofd (Do break the bank), een meisje wees een jongen af en vervloekte hem (I curse you dude). Van Apokolo tot Way too loud, deze 10 tracks behandelen, onder het mom van lichtheid en eenvoud, soms nogal serieuze onderwerpen.
