Het muzikale soloproject van Stéphane Laporte, Domotic, is een mooi voorbeeld van een lange levensduur. Sinds Bye Bye, zijn eerste album uit 2002, heeft de Parijzenaar consciëntieus een groef gegraven die op dezelfde as - die mettertijd meer op een baan lijkt - de esthetisch perfecte pop van de
Beatles, de psychedelische rock, de historische
ambient, de glorieuze elektronica van de jaren 90, de excentriciteiten van de 'library music' en de strengheid van het minimalisme op één lijn brengt. Het zou echter onverstandig zijn Domotic's half dozijn albums en handvol shorts te reduceren tot deze paar invloeden, aangezien de aanpak van elk van zijn platen overeenkomt met een instrumentarium, een precieze opnamemethode en een bijbehorend concept; het lijkt erop dat voor Domotic het constructieproces net zo belangrijk is als het verkregen resultaat. Misschien is het deze voortdurende zoektocht naar nieuwe technologische en esthetische experimenten, beheerst door een ongewone mate van urgentie, die hem ertoe brengt popmuziek te produceren zoals men geleerde muziek zou componeren - - In het begin van de jaren 2000 benaderde Laporte muziekproductie met behulp van de software Pro Tools, terwijl hij een opleiding volgde als geluidstechnicus. S Avonds probeerde hij de synthesizergeluiden op te nemen die zouden worden gebruikt voor Bye Bye, zijn eerste plaat voor het Active Suspension label. Drie jaar later, met Ask for Tiger, zijn tweede album, werden zijn fijne melodische trituraties getransponeerd naar het song formaat en liet hij zijn stem horen.
Daarna volgde een periode waarin de Parijzenaar de voorkeur gaf aan samenwerkingen: Centenaire, een post-folk rock project met Aurélien Pottier en Damien Mingus, Karaocake, een lo-fi pop duo met fijn verouderde keyboards, met Camille Chambon, en Egyptology, een 'synthesizer-kosmisch' duo met Olivier Lamm.
Naast deze verschillende projecten keerde Laporte in 2013 terug naar soloproductie met Before and After Silence, een psychedelisch, lo-fi, ruig popalbum, gevolgd door een reeks composities voor kunstfilms en korte
films en instrumentale albums, waaronder twee voor het Antinote-label onder zijn eigen naam, en een minimalistische krautrockplaat voor Gonzaï.
