Mother Superior bracht in de jaren zeventig een bijzonder album uit dat bekendstaat om de unieke combinatie van progressive rock en jazzrock. Het album verscheen als LP en blijft tot vandaag een zeldzaam en gezocht collector's item. Het genre laat zich het beste omschrijven als een mengvorm van progrock en jazzrock, met opvallend veel ruimte voor creatieve arrangementen, dromerige samenzang en stevige instrumentale improvisaties. De band bestond volledig uit vrouwen, wat destijds zeer uitzonderlijk was binnen het progressieve rockcircuit.
Het klankbeeld van het album wordt bepaald door toetsenpartijen van Lesley Sly en het gitaarwerk van Audrey Swinburne, die afwisselend de leadzang voor hun rekening nemen. Deze afwisseling zorgt ervoor dat de nummers gevoeligheid, energie, maar ook een speelse scherpzinnigheid meekrijgen. De ritmesectie, gevormd door Jackie Badger op bas en Jackie Crew op drums, levert een betrouwbare en energieke basis, waarmee ruimte ontstaat voor uitgebreide solo’s en improvisatie.
Belangrijke tracks op dit album zijn onder andere 'Mood Merchant', waarin het improvisatievermogen van de band volledig tot uitdrukking komt, en 'No Time Toulouse Lautrec', waarin samenzang en een complexe opbouw samenkomen. Opvallend zijn ook de eigenzinnige covers, zoals 'Love The One You're With' en een verrassende herinterpretatie van 'Lady
Madonna', waarin het vermogen van de band om bekende songs te transformeren duidelijk hoorbaar wordt.
Deze LP werd in de jaren zeventig oorspronkelijk niet in het Verenigd Koninkrijk uitgebracht, maar kreeg in Scandinavië in beperkte oplage een release en groeide vervolgens uit tot een geliefd document onder liefhebbers van vroege prog en jazzrock. Met haar karakteristieke sound en vooruitstrevende benadering is het album een bijzonder voorbeeld van de progressieve rockgeschiedenis uit die periode en geldt het als een verborgen parel uit het jaar 1975.
