In deze drie liedcycli haalt Britten zijn inspiratie uit de toppen van de Europese poëzie (
Shakespeare, Blake, Shelley, Keats, maar ook Rimbaud), om zo de grenzen van het genre te verleggen. Hij vermenigvuldigt de verhouding tussen stemmen en instrumenten, gaande van strijkers alleen (Les Illuminations) tot een strijkersensemble met obbligato blaasinstrumenten, harp en pauken (Nocturne), en niet te vergeten de fascinerende dialoog met de hoorn in de Serenade. Een unieke klankwereld wordt hier onthuld door kunstenaars op het toppunt van hun kunnen!
