Dit album, uitgebracht op CD in 2019, brengt cellist
Bruno Philippe, pianist Tanguy de Williencourt, dirigent Christoph Eschenbach en het hr-Sinfonieorchester samen rond twee meesterwerken van Sergej Prokofjev: de Sinfonia Concertante en de Cellosonate. Beide werken behoren tot de laat-romantische Russische traditie, maar zijn tegelijkertijd beïnvloed door het modernisme en de neoklassieke stroming die Prokofjev kenmerkt. De muziek laat een krachtige evolutie horen vanaf het grote dramatische gebaar van de Russische romantiek naar een uitgepuurde, soms harde, maar altijd expressieve spreektrant, waarin traditie en vernieuwing hand in hand gaan.
De Sinfonia Concertante, een van Prokofjevs laatste en meest virtuoze werken voor cello en orkest, vormt een grootse dialoog tussen solist en orkest. Philippe excelleert hier door zijn lyrische toon, meesterlijk ondersteund door het orkest met Eschenbach aan het roer, wat zorgt voor een intense, meeslepende klankwereld waarin het heroïsche karakter van de cello volledig tot zijn recht komt. De complexiteit en de symfonische reikwijdte van het werk laten de luisteraar kennismaken met Prokofjevs unieke muzikale vocabulaire, vol energie, kleur en dramatiek.
De Cellosonate, eveneens een product van Prokofjevs late stijl, wordt hier Delicate en expressief vertolkt door Philippe en De Williencourt. In deze kamermuziek zijn invloeden van neoklassieke helderheid en modernistische spanning tastbaar. De sonate biedt ingetogen lyriek en poëtische diepgang, waardoor de interactie tussen beide uitvoerenden aan belang wint en de muziek tot in haar subtiliteit kan schitteren. Het album als geheel brengt niet alleen een technisch meesterlijke interpretatie, maar vormt ook een overtuigende herwaardering van de cellomuziek uit Prokofjevs geestelijk rijpe periode.
