Andreas Staier voert Beethovens Diabelli Variations uit op een kopie van een Conrad Graf fortepiano, een instrument dat de muziek een rijk, gedetailleerd en authentiek timbre geeft dat past bij de vroege romantiek, de klassieke muziekstroming waarin Beethoven deze 33 variaties op een eenvoudige wals van Anton Diabelli componeerde. Uitgebracht in 2012 biedt deze opname een levendige, dramatische en ironische interpretatie vol humor, sarcasme en spontane ornamenten, waarbij Staier de dynamische spanningen, ritmische vitaliteit en cumulatieve opbouw van het werk benadrukt met angular frasering, scherpe accenten en buigzame tempi. Zijn spel maakt elke noot betekenisvol, met een grandioze sweep die de
grand design behoudt zonder details te verliezen, en brengt de fortepiano-klank tot leven zoals Beethoven die mogelijk hoorde.
De opname, gemaakt in 2010, valt op door zijn joyeuse en dansante energie, die de sarcastische kern van de variaties blootlegt, terwijl Staier vocale elegantie en komische timing toevoegt in de mineursecties. Critici prijzen zijn brede muzikaliteit, het gebruik van percussie-effecten en de superieure articulatie vergeleken met andere fortepiano-versies, resulterend in een riveting en baanbrekende lezing die het werk nieuw leven inblaast.
