Imaad Wasif's tweede studioalbum
Strange Hexes werd oorspronkelijk in 2007 uitgebracht en verscheen later ook op gekleurd
vinyl. Het album is een meesterlijke reis door psychedelische gitaarrock met duidelijke invloeden van
Led Zeppelin,
Black Sabbath en early
Pink Floyd, waarbij ook hints van
The Beatles en
Neil Young hoorbaar zijn.
De Los Angeles-gebaseerde singer-songwriter creëert een geluid dat doet denken aan verloren schatten uit de late jaren zestig en vroege jaren zeventig. Zijn kenmerkende fuzz-beladen gitaartoon en ontspannen zangstijl vormen de kern van dit album, waarbij nummers vaak beginnen met zachtere gitaarpartijen die geleidelijk aan tempo en intensiteit winnen.
Wasif, die eerder speelde in bands als Alaska!, Lowercase en New Folk Explosion, toont zich hier als een fragiele sjamanistische dichter die luisteraars meeneemt in een overweldigende atmosfeer tussen sonische gelukzaligheid en botbrekende intensiteit. Zijn gitaarwerk huilt als wolven in de nacht, terwijl zijn stem door de lucht lijkt te snijden.
Het album beweegt zich door een nevelige soundscape van zware riffs en vervormde tonen, waarbij het geheel een natuurlijke flow kent. Voor moderne vergelijkingen zou Black Mountain een geschikte referentie zijn.
Strange Hexes wordt beschouwd als een verborgen juweeltje van hedendaagse rockmuziek en is absoluut aan te raden voor liefhebbers van Dead Meadow, Espers en psychedelische muziek.
