Back van de
Ohio Players, uitgebracht in 1988, markeert het slotakkoord van een invloedrijke carrière in de funk- en soulmuziek. Dit album, opgenomen in diverse studios, getuigt van een ambitieuze poging om de klassieke funk van de band te verbinden met de moderne urban en hiphop-sound die eind jaren tachtig populair was. Het resultaat is een mix van herkenbare
Ohio Players-grooves en eigentijdse productietechnieken, een sound die zowel loyalisten als een nieuw publiek moest aanspreken. De band, wederom bestaande uit vijf leden en met medewerking van onder andere
Herbie Hancock, probeerde zo actueel mogelijk te blijven zonder het eigen geluid volledig te verloochenen. Dit is vooral te horen in de combinatie van levendige live-instrumentatie en elektronische accenten.
Critici wezen op de frisse energie en het doorleefde vakmanschap dat door de plaat klinkt, maar enkele oordeelden dat het experiment met synthesizers en drummachines niet altijd consequent genoeg werd doorgevoerd. Los Angeles Times vond dat de band hun roots niet uit het oog verloor, terwijl anderen prezen hoe de gitaarlijnen en hypnotische ritmes tot het laatst toe de dansvloer claimden. Ondanks deze enthousiaste woorden genoot het album commercieel gezien slechts matig succes, met enkele kleine hits die niet tot grote doorbraken leidden. Back blijft echter een fascinerend document van een legendarische groep die, ondanks de veranderende muzikale tijden, haar eigen pad bewandelde en haar signatuur niet verloor. Het album geldt daarmee als een waardig en eigentijds afscheid van een vijftiental jaar
Ohio Players.
