Ghosts album Skeletá is het zesde studioalbum van de Zweedse band
Ghost, uitgebracht in het jaar 2025. Dit album markeert een duidelijke ontwikkeling in het geluid van de band, die hiermee kiest voor een intiemere en meer introspectieve benadering dan op eerdere platen. Waar eerdere albums zich kenmerkten door maatschappijkritiek en bombast, richt Skeletá zich vooral op emoties, innerlijke strijd, en persoonlijke ervaringen.
Qua genre beweegt Skeletá zich op het snijvlak van hardrock, arena rock, poprock, glam metal en zelfs invloeden uit punk en southern rock zijn waarneembaar. Toch blijft de muziek onmiskenbaar
Ghost, met theatrale arrangementen, gelaagde zangpartijen en een sfeervolle mix van klassieke rockelementen en modernere invloeden. De grandioze productie en de kenmerkende melodieën zorgen ervoor dat het album klinkt als een logisch vervolg binnen het oeuvre van de band, maar de toon en thematiek zijn opvallend persoonlijk.
Op Skeletá maken we kennis met een nieuwe frontman binnen het
Ghost-universum, Papa V Perpetua, wiens vocale debuut plaatsvindt op de single Satanized. Dit nummer opent met dreigende orgelklanken, typische koortjes en theatrale gitaarriffs, en behandelt thema’s rondom demonische bezetenheid en het verleiden door duistere krachten. Een andere opvallende track is Lachryma, die een zwaarder en urgenter geluid heeft en de luisteraar meeneemt in een verhaal over zelfbedrog en verdriet. De kracht van deze song schuilt in het contrast tussen zware instrumentatie en kwetsbare zanglijnen. Ook het nummer Peacefield is een belangrijk onderdeel van het album, met hoopvolle klanken en teksten die reflecteren op het vinden van licht in donkere tijden. Het nummer valt op door een combinatie van traditionele rockstructuren, kerkorgel en emotioneel geladen zang.
Terwijl het vorige album Impera bekendstond om zijn cynische maatschappijkritiek, laat Skeletá vooral de introspectieve kant van
Ghost horen. In de ballad Exclesis is duidelijk te merken dat zanger Tobias Forge, alias Gene Walker, de emotionele diepte opzoekt; het nummer is doorleefd en overtuigend. Waar andere tracks soms groots en groovy klinken, is hier ruimte voor stilte en introspectie.
De productie is in handen van Tobias Forge, die met Skeletá kiest voor een gedetailleerde en ruimtelijke sound, waarbij zowel instrumentatie als vocalen volledig tot hun recht komen. De tracklist bevat verder nog een aantal nummers die het album als geheel karakter geven, met thema’s als eindigheid, verlies en innerlijke groei.
Hoewel Skeletá voor sommige fans misschien minder spektakel en bombast bevat dan eerdere werken, toont het album
Ghost op het hoogtepunt van hun compositorische kunnen. Skeletá is een introspectief, gelaagd en muzikaal volwassen album geworden dat bestaande fans zeker zal aanspreken en nieuwe luisteraars nieuwsgierig zal maken naar het brede palet van
Ghost.
