Blackdance van
Klaus Schulze is een progressief elektronisch album, uitgebracht op cd in 1974. Het album markeert een belangrijke stap in Schulze’s ontwikkeling: hij gebruikt voor het eerst ‘echte’ synthesizers en werkt samen met een zanger, waardoor zijn muzikale palet aanzienlijk wordt uitgebreid.
De muziek op Blackdance is atmosferisch en beeldend, met een meditatieve en vaak sacrale sfeer die wordt versterkt door operatische zang. In tegenstelling tot veel andere elektronische muziek uit die tijd, concentreert Schulze zich op het creëren van ruimtelijke klankwerelden die niet zozeer vooruitstuwen, maar eerder blijven bewegen in golven en echo’s.
Blackdance wordt gerekend tot de genres progressieve elektronische muziek,
krautrock en
ambient. De plaat staat bekend om zijn kalme, ruimtelijke composities en het ontbreken van agressiviteit die soms in andere werken van Schulze aanwezig is.
