Dit album uit 2014 verenigt de lyrische warmte van Aram Khachaturians laat-romantisch getinte, nationaal gekleurde Sovjetstijl met de meer moderne, introspectieve en scherp geprofileerde muziektaal van Dmitri Shostakovitsj, die vaak tot het modernisme binnen de twintigste-eeuwse klassieke muziek wordt gerekend.
James Ehnes treedt op als solist met de Melbourne Symphony Orchestra onder leiding van Mark Wigglesworth, waarbij zijn soepele toon en ritmische scherpte de uitbundige energie en oosterse kleur van Khachaturians idioom volledig tot hun recht laten komen. De kamermuzikale tegenhanger wordt verzorgd door het Ehnes Quartet, dat de gelaagde emotionele wereld van Shostakovitsj ontrafelt met een combinatie van strakke ensemblebalans en intense expressiviteit. In deze uitvoering komt de typische spanning tussen persoonlijke ontboezeming en onderdrukte tragiek, zo kenmerkend voor de Sovjetmuziek van de twintigste eeuw, sterk naar voren. Het resultaat is een uitgebalanceerd portret van twee toonaangevende componisten, waarin symfonische grandeur en intieme kamermuziek elkaar versterken.
