Dit album presenteert een samenwerking tussen cellist Pieter Wispelwey en pianist Paolo Giacometti, waarin zij zich uitsluitend richten op kamermuziek van Franz
Schubert. Het album werd uitgegeven in 2009 en bevat drie van Schuberts belangrijkste werken voor cello en piano. De uitvoering is gekenmerkt door een innige musicale dialoog tussen de twee musici, waarbij zij elkaar voortdurend luisteren en op elkaar inspelen. Dit kamermuziekproject getuigt van een diepgaande verkenning van Schuberts compositietechniek en zijn vermogen om emotionele diepte in instrumentale muziek uit te drukken. Giacometti speelt op een fortepiano, wat een authentiekere klank oplevert die aansluit bij de romantische muziekstroming van Schuberts tijd.
De twee musici hebben samen aan een ambitieus project gewerkt waarin zij zich voorstelden dat Schuberts pianowerken evenzeer geschikt zijn voor cello als voor viool, omdat het instrument de menselijke stem op treffende wijze benadert. Dit album is onderdeel van een grotere reeks projecten die Wispelwey en Giacometti hebben uitgevoerd, waarbij zij Schuberts complete kamerduo's interpreteerden. Hun benadering wordt geprezen om de combinatie van gratie, speelsheid, warmte en ingehouden droefheid, wat bijzonder aanwezig is in de muzikale uitvoering. Dit album demonstreert de veelzijdige mogelijkheden van de cello als soloinstrument en benadrukt de universele expressiviteit van Schuberts composities.
