Eens in de zoveel tijd komt er een stem voorbij die een toevallige omstander verandert in een luisteraar. Ze onderbreekt cafégesprekken, doet hoofden omdraaien en overtuigt de zaal om op te letten, want deze zangeres heeft zeker iets unieks te zeggen. Kelli Schaefer is een orkaan. In feite zou Schaefer zich meer kunnen identificeren met vroege punkmuziek dan met de huidige Portland neo-folkies. Toch laat ze enige ruimte voor schoonheid en geduld - en deze tweedeling komt duidelijk naar voren in de 42 minuten van haar debuutalbum
Ghost of the Beast. Het is rockmuziek die evenzeer aanzet tot diepe concentratie als tot het langzaam laten rollen van je heupen; popmuziek die een bitterzoete nasmaak achterlaat; folkmuziek bedoeld voor een donkere nachtclub in plaats van je plaatselijke koffiehuis.
