Beach Fossils' What A Pleasure is een EP uit 2011 in het genre indiepop met shoegaze-invloeden, gekenmerkt door dreamy, reverb-zware klanken en een zorgeloze strandpop-sfeer. Het werk behoudt de melancholische bombast die herinnert aan
The Cure, gecombineerd met subtiele indiepop-elementen en nostalgische verwijzingen naar 80s-synths en jangly gitaren. Dustin Payseur levert eenvoudige liefdesliedjes met distorted vocals en mooie melodieën, terwijl de productie strakker en verfijnder is dan op het debuutalbum, met een mix van hazy
beach jams en dromerige pop die soms neigt naar
Wild Nothing-stijl.
De acht nummers zijn understated en pretty, met een focus op emotionele subtiliteit in plaats van opvallende hooks, wat het een brug maakt tussen twee trends in hedendaagse indie: reverb-gedrenkte gloomy pop en seaside-aesthetiek. Critici prijzen de verfijning en sonische schoonheid, maar sommigen vinden het te pastiche-achtig en minder memorabel dan het debuut, meer een tussenstap om het geluid uit te breiden dan een revolutie. Het resultaat is plezierig en poëtisch, vol jeugdnostalgie en romantische reflectie.
