Reflex van Francesco Messina is een zeldzaam album binnen het genre van de Italiaanse avant-garde en minimalistische jazz. Het verscheen oorspronkelijk als LP en werd opgenomen in 1979, tijdens een repetitie voorafgaand aan een optreden in het Milanese Teatro Quartiere. Deze opnames, meer dan dertig jaar onuitgebracht gebleven, worden gekenmerkt door een onopgesmukte, haast improvisatorische sfeer waarin Messina samenwerkt met fluitist Raul Lovisoni en pianist Fazia Mazzer. De muziek bevat meditatieve piano-improvisaties en ademt een sfeer van new age, maar de invloed van minimalistische componisten zoals Steve Reich is nadrukkelijk aanwezig, vooral door het gebruik van repeterende patronen en faseverschuivingen.
Reflex onderscheidt zich binnen de Italiaanse minimalistische muziek door zijn organische en pure aanpak. Er is sprake van een rauwe schoonheid, zonder technologische opsmuk of overproductie, waardoor het album zich kan meten met het werk van tijdgenoten zoals Charlemagne Palestine en Luciano Cilio. Deze eerste officiële LP-uitgave onderstreept Messina’s rol als invloedrijk figuur binnen het experimentele
spectrum van de Italiaanse muziek en is bijzonder aanbevolen voor liefhebbers van meditatieve, introspectieve klankwerelden binnen de minimalistische traditie.
