Dream
House 78'17" is een baanbrekend album binnen het genre minimal music en drone, uitgebracht op LP in 1974. Het is het tweede volledige album van La Monte Young en Marian Zazeela, samen met leden van The Theatre of Eternal Music, waaronder Jon Hassell op trompet en Garrett List op trombone. Dit album vormt een essentieel onderdeel van de minimalistische muziekgeschiedenis en kenmerkt zich door zijn lange duur en zijn radicale benadering van klank en tijd.Het album bevat twee composities die beide de luisteraar onderdompelen in een diepgaande klankervaring. De eerste compositie, '13 I 73 5:35 – 6:14:03 PM NYC', is een onderdeel van 'Map of 49's Dream the Two Systems of Eleven Sets of Galactic Intervals Ornamental Lightyears Tracery'. In deze compositie hoor je de stemmen van Young en Zazeela gecombineerd met een complexe drone van sinusgolven, omlijst door de koperblazers van Hassell en List. De statische, bijna eindeloze structuur nodigt uit tot contemplatie en benadrukt de fysieke impact van geluid; door het langzaam veranderen van frequenties lijkt het alsof delen van het lichaam synchroon gaan bewegen met de klank.De tweede compositie op het album, 'Drift Study 14 VII 73 9:27:27–10:06:41 PM NYC (39'14')', is volledig opgebouwd uit sinusgeneratoren. La Monte Young heeft hiervoor gebruikgemaakt van speciaal ontworpen oscillatoren, om een extreem stabiele en zuivere drone te creëren. De geluidsverhoudingen veranderen langzaam, waardoor het klankpatroon voortdurend wijzigt en de luisterervaring intensief wordt beïnvloed door de akoestiek van de ruimte waarin je luistert. Deze benadering is typerend voor de Dream
House-installaties van Young en Zazeela, waar de omgeving een integraal onderdeel wordt van het muzikale werk.Dream
House 78'17" is een toonaangevende plaat binnen de experimentele muziek, en blijft artiesten en luisteraars inspireren door zijn compromisloze minimalisme en zijn verkenning van klank als fysieke en ruimtelijke ervaring.
